Σπύρος Ανδριανός: Η εξέλιξη ως στάση ζωής και η ευθύνη της προσωπικής ηγεσίας
Σε μια περίοδο όπου η έννοια της προσωπικής ανάπτυξης συχνά διολισθαίνει σε εύκολες συνταγές και επιφανειακή ρητορική, η σοβαρότητα της σκέψης και η δομή της πράξης αποτελούν σπάνια χαρακτηριστικά. Ο Σπύρος Ανδριανός ανήκει σε εκείνη την κατηγορία ανθρώπων που αντιμετωπίζουν την αυτοβελτίωση όχι ως μόδα, αλλά ως πειθαρχημένη διαδικασία εξέλιξης.
Με αφετηρία μια επιτυχημένη διαδρομή στον χώρο των πολυεθνικών εταιρειών και μετέπειτα μια συνειδητή στροφή προς την επιχειρηματικότητα και την εκπαίδευση ενηλίκων, έχει διαμορφώσει ένα σαφές πλαίσιο γύρω από την έννοια της ανδρικής ταυτότητας, της ευθύνης και της ηγετικής στάσης ζωής.
Η δημόσια παρουσία του μέσα από βιβλία, ομιλίες και εκπαιδευτικά προγράμματα, χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, μεθοδικότητα και έμφαση στη συνέπεια. Δεν προτείνει εύκολες λύσεις· επιμένει στη συστηματική καλλιέργεια δεξιοτήτων, στην κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς και στη διαμόρφωση ενός προσωπικού κώδικα αξιών.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, δεν περιοριζόμαστε σε γενικές αναφορές περί επιτυχίας. Συζητάμε για τη δομή της πειθαρχίας, τη διαχείριση της φιλοδοξίας, την έννοια της επιρροής και τη θέση του σύγχρονου άνδρα σε μια κοινωνία που μεταβάλλεται διαρκώς. Γιατί τελικά, η εξέλιξη δεν είναι ζήτημα εντυπώσεων είναι ζήτημα στάσης.
- Σε μια εποχή όπου η «προσωπική ανάπτυξη» έχει γίνει εμπορικός όρος, πώς διαχωρίζετε την ουσιαστική εξέλιξη από την επιφανειακή παρακίνηση;
Το βλέπω στη συμπεριφορά. Ξέρεις η παρακίνηση κρατάει λίγο. Για να ξεπεράσεις τα δύσκολα που έχεις να αντιμετωπισεις όμως, δε φτάνει μόνο αυτό.
Αν κάποιος λέει ότι δουλεύει με τον εαυτό του, θα τον δω να κρατά τον λόγο του. Να ξυπνά όταν είπε ότι θα ξυπνήσει. Να ολοκληρώνει αυτά που ξεκινά κοκ.
Η ουσιαστική εξέλιξη φαίνεται καθαρά σε αυτά τα μικρά αλλά ουσιαστικά. Τις μικρές καθημερινές νίκες που κανείς γύρω μας δεν χειροκροτεί.
Και για μένα μετριεται κιολας πολύ απλά: μετά από ένα χρονικό διάστημα, έχει αλλάξει η ποιότητα των επιλογών σου; Έχεις γίνει πιο αξιόπιστος απέναντι στον εαυτό σου; Εκεί φαίνεται η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ διαφορά.
- Ποιο ήταν το καθοριστικό σημείο καμπής που σας οδήγησε από τον εταιρικό κόσμο στην επιχειρηματικότητα και στην εκπαίδευση ανδρών;
Ήταν η στιγμή που κατάλαβα ότι μπορώ να έχω μια επιτυχημένη εταιρική καριέρα και ταυτόχρονα να μη βλέπω πως μπορώ να νιώθω γεμάτος με αυτήν. Απίστευτα παράδοξο και παράλληλα τόσο κοινό. .
Πολλοί άνδρες το ζουν αυτό. Έχουν επιδόσεις, έχουν ρόλο, έχουν αναγνώριση. Και όμως μέσα τους υπάρχει ένα ερώτημα: «Αυτό ήταν;»
Εκεί άρχισε η δική μου μετατόπιση. Δεν ήθελα απλώς να αποδίδω. Ήθελα να αφήνω αποτύπωμα. Και αυτό σήμαινε να ρισκάρω την άνεση και να πατήσω το “κουμπί” όπως γράφω και στις πρώτες σελίδες του βιβλίου μου Επαγγελματίας 5 Αστέρων..
- Πιστεύετε ότι σήμερα ο άνδρας βρίσκεται σε κρίση ταυτότητας; Αν ναι, πού εντοπίζετε τη ρίζα αυτής της κρίσης;
Βλέπω μια βαθιά σύγχυση. Ο άνδρας καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε ρόλους που αλλάζουν διαρκώς, χωρίς ξεκάθαρο σκοπό. Βλέπω άνδρες κουρασμένους με αυτά. Να προσπαθούν να είναι ΤΑ ΠΑΝΤΑ για όλους και παράλληλα να μην τολμούν να μιλούν για την πίεση που νιώθουν γιατί τους έχουν μάθει οτι “δεν πρέπει”.
Πρόσεχε, αυτή η κρίση δεν είναι αδυναμία. Δε μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε αδύναμους τους άνδρες. Θα ήταν άδικο. Είναι σίγουρα όμως εσωτερική σύγκρουση. Ανάμεσα σε αυτό που περιμένουν από εκείνον και σε αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο ίδιος. Και αν βάλεις και την ερώτηση που αναπόφευκτα θα έρθει στη ζωή του, το “γιατί παλεύω;”… τότε γίνεται και αδιέξοδο. Ίσως τους δεις να τα παρατάνε κιόλας. Και να σου πω και κάτι, όταν δεν υπάρχει χώρος για ειλικρινή συζήτηση επειδή νιώθει ότι θα κριθεί ή θα του βάλουν ταμπέλα, ο άνδρας κλείνεται. Άντε να διαχειριστείς μόνος αυτή τη πίεση.
- Μιλάτε συχνά για ευθύνη και πειθαρχία. Είναι αυτές έννοιες που καλλιεργούνται ή προϋπάρχουν ως χαρακτηριστικά προσωπικότητας;
Καλλιεργούνται. Κάποιοι ίσως έχουν μια φυσική ροπή, όμως χωρίς καθημερινή “άσκηση” δεν ριζώνουν. Η ευθύνη είναι στάση ζωής. Η πειθαρχία είναι η επανάληψη αυτής της στάσης, ειδικά όταν δεν έχεις καμία διάθεση. Σκέψου τον άνδρα που ηγείται, που εργάζεται, που στηρίζει οικογένεια ή ομάδα. Για αυτόν η ευθύνη είναι καθημερινή πραγματικότητα.
Η πειθαρχία τι είναι; Είναι να σηκώνεσαι το πρωί ενώ κοιμήθηκες αργά και δεν θες. Να συνεχίζεις ενώ δεν έχεις διάθεση. Να επιλέγεις να μη διαλυθείς συναισθηματικά μπροστά στους δικούς σου ανθρώπους για να μη στενοχωρηθούν αλλά μέσα σου να καίγεσαι. Έτσι αναλαμβάνει καθημερινά με πειθαρχία αυτή την ευθύνη.
- Ποιο είναι το συχνότερο λάθος που βλέπετε σε άνδρες με υψηλές φιλοδοξίες αλλά χαμηλή συνέπεια;
Θέλουν να προλάβουν και να αποδείξουν.
Και αυτό που βλέπω είναι ότι τα παρατάνε εύκολα γιατί δεν έχουν την υπομονή που χρειάζεται.
Ο άνδρας που μαθαίνει να δουλεύει σταθερά, ακόμη κι όταν δεν έχει διάθεση, αποκτά αυτοσεβασμό. Και αυτό θα το δεις στο βλέμμα του, στο πως κινείται και φυσικά στις πράξεις του. Αν είσαι ασυνεπής με όσα λες οτι χρειάζεσαι, πρώτα από όλα ΕΣΥ ΣΕ κρίνεις. Δεν υπάρχει πιο ισχυρός κριτής από τον καθρέπτη, αγαπητέ. Αυτός τις ξερεις τις δικαιολογίες σου και δεν περνάνε. Και σε χτυπάει αυτό να ξέρεις, με τρόπο που σε πληγώνει μέσα σου και το περνάς και στο έξω σου. Τους βλέπεις και τους καταλαβαίνεις από αυτά τα χτυπήματα.
- Πόσο σημαντική είναι η διαχείριση της εικόνας σε σχέση με την εσωτερική συγκρότηση; Ποιο προηγείται;
Η συγκρότηση προηγείται γιατί η εικόνα είναι μόνο το αποτύπωμα. Αν χτίζεις εικόνα χωρίς πυρήνα, θα κουραστείς να υπερασπίζεσαι κάτι που δεν είσαι. Η εικόνα μπορεί να σε συστήσει φυσικά. Η συγκρότηση όμως θα σε κρατήσει στο παιχνίδι.
- Η επιτυχία, όπως παρουσιάζεται δημόσια, συχνά εξιδανικεύεται. Ποιο είναι το λιγότερο «ελκυστικό» αλλά απολύτως αναγκαίο στοιχείο της;
Οι νύχτες που σκέφτεσαι μόνος σου. Οι αποφάσεις που σε βαραίνουν και δεν μπορείς να τις μοιραστείς πλήρως.
Η επιτυχία έχει ευθύνη, αλλιώς θα την είχαν όλοι. Και η ευθύνη έχει μοναχικότητα. Αν δεν συμφιλιωθείς με αυτό, άστο.
- Σε περιόδους αβεβαιότητας οικονομικής, κοινωνικής ή προσωπικής ποια χαρακτηριστικά θεωρείτε αδιαπραγμάτευτα για έναν άνδρα που θέλει να παραμείνει σταθερός;
Αυτοί που μένουν σταθεροί, δεν είναι αυτοί που δεν φοβούνται. Συχνά τους μπερδεύουμε και τους θεωρούμε άτρωτους ή χωρίς φόβο. ΟΧΙ. Είναι αυτοί που λειτουργούν παρά τον φόβο και τον διαχειρίζονται. Κρατούν τον λόγο τους. Μιλούν καθαρά στη συντροφο, στην οικογένεια, στο προσωπικό κτλ. Δεν μεταφέρουν τον πανικό τους στους ανθρώπους που τους εμπιστεύονται.
Σε μια οικογένεια, σε μια επιχείρηση, σε μια ομάδα, κάποιος πρέπει να κρατά το κέντρο. Όποιος το κάνει αυτό, ασκεί ηγεσία που εγώ πραγματικά την θαυμάζω περισσότερο από όλα.
- Πώς ορίζετε σήμερα την ηγεσία; Είναι θέμα επιρροής, αποτελέσματος ή εσωτερικής δομής;
Ηγεσία είναι η το να κρατιέσαι δομημένος μέσα σου και να μεταφέρεις αυτή τη σταθερότητα στους γύρω σου, ακόμα και όταν όλα γύρω σου γίνονται άνω κάτω! Το αναφέρω συχνά στις ομιλίες μου. Θέλει το αποτέλεσμα, έχει φυσικά επιρροή, αλλά ξεκινά από εσωτερική ωριμότητα. Όπως ξέρεις, οι άνθρωποι ακολουθούν εκείνον που εμπιστεύονται. Πώς να ακολουθήσεις κάποιον όταν ο ίδιος είναι χάος; Πώς να εμπιστευτείς; Υποτίθεται οτι θα σε ακολουθήσω για να με πας σε ένα καλύτερο μέλλον ως ηγέτης. Ποιο καλύτερο μέλλον να εμπιστευτώ όταν στο τώρα είσαι βάρκα γυαλό;
- Αν έπρεπε να συνοψίσετε σε μία φράση τον προσωπικό σας κώδικα ζωής, ποια θα ήταν;
Όταν κλείνει η μέρα, να ξέρω ότι στάθηκα στο ύψος των ευθυνών μου με τρόπο που νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου, ακόμη κι αν κουράστηκα, ακόμη κι αν λύγισα για λίγο.