Κρίστοφ Βαλτς
Ο Κρίστοφ Βαλτς ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία ηθοποιών που δεν χρειάζονται εντυπωσιακές χειρονομίες για να επιβληθούν. Η παρουσία του είναι ήσυχη, σχεδόν διακριτική, κι όμως απολύτως κυρίαρχη. Σε έναν κινηματογράφο που συχνά βασίζεται στην ένταση και τον θόρυβο, ο Βαλτς ξεχωρίζει ακριβώς επειδή επιλέγει το αντίθετο.
Γεννημένος στη Βιέννη, μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου το θέατρο δεν ήταν κάτι εξωτικό, αλλά καθημερινότητα. Οι παππούδες και οι προπάπποι του ήταν ηθοποιοί, άνθρωποι της σκηνής, και αυτή η συνέχεια φαίνεται στον τρόπο που αντιμετωπίζει την υποκριτική: με σεβασμό, πειθαρχία και αίσθηση μέτρου.
Σπούδασε υποκριτική στο Max Reinhardt Seminar της Βιέννης και στο Lee Strasberg Institute στη Νέα Υόρκη, συνδυάζοντας την ευρωπαϊκή θεατρική παιδεία με την αμερικανική εσωτερικότητα της μεθόδου. Πριν τον γνωρίσει το ευρύ κοινό, πέρασε δεκαετίες στο θέατρο και την τηλεόραση, δουλεύοντας σταθερά, χωρίς βιασύνη και χωρίς την ανάγκη προβολής.
Η διεθνής αναγνώριση ήρθε σχετικά αργά, με τον ρόλο του συνταγματάρχη Χανς Λάντα στο Inglourious Basterds του Κουέντιν Ταραντίνο. Δεν ήταν ένας «κακός» με την κλασική έννοια, αλλά ένας άνθρωπος επικίνδυνα ευφυής, ευγενικός στην επιφάνεια και αμείλικτος στην ουσία. Ο Βαλτς τον υποδύθηκε με τέτοια ακρίβεια, που η απειλή δεν βρισκόταν στις πράξεις, αλλά στον τρόπο που μιλούσε. Το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου που ακολούθησε ήταν σχεδόν αναπόφευκτο.
Λίγα χρόνια αργότερα, στο Django Unchained, έδειξε μια διαφορετική πλευρά του ίδιου ταλέντου. Ως δρ Κινγκ Σουλτζ, συνδύασε την ειρωνεία με την ανθρωπιά, την απόσταση με τη συνείδηση. Ένας ρόλος πιο φωτεινός, αλλά εξίσου σύνθετος, που του χάρισε το δεύτερο Όσκαρ.
Αυτό που κάνει τον Κρίστοφ Βαλτς ξεχωριστό δεν είναι μόνο οι βραβεύσεις, αλλά η στάση του. Δεν δείχνει ποτέ να επιδιώκει τον θαυμασμό. Δεν κυνηγά την εικόνα του στα μέσα. Αφήνει τους ρόλους του να μιλούν γι’ αυτόν.
Ίσως γι’ αυτό παραμένει τόσο επίκαιρος. Εκπροσωπεί έναν τύπο άνδρα που σπανίζει: ήρεμος, καλλιεργημένος, με αυτοπεποίθηση που δεν χρειάζεται επιβεβαίωση. Έναν ηθοποιό που αποδεικνύει πως η αληθινή δύναμη, τόσο στην τέχνη όσο και στη ζωή, βρίσκεται συχνά στη σιωπή.
