Η δεύτερη μέρα του χρόνου

Όταν ο ενθουσιασμός σωπαίνει και μένει η αλήθεια.

Η Πρωτοχρονιά πέρασε γρήγορα.
Οι ευχές ειπώθηκαν, τα λόγια μεγάλωσαν, οι υποσχέσεις γράφτηκαν.

Η δεύτερη μέρα του χρόνου είναι αλλιώς.
Δεν έχει θόρυβο. Δεν έχει προσδοκίες. Έχει μόνο εσένα.

Είναι η στιγμή που ο ενθουσιασμός σωπαίνει και μένει κάτι πιο αληθινό: η πραγματική σου κατάσταση. Όχι αυτή που θα ήθελες να δείχνεις, αλλά αυτή που βιώνεις.

Με τα χρόνια, οι μεγάλες αποφάσεις κουράζουν.
Ο ώριμος άνδρας δεν χρειάζεται «νέο ξεκίνημα». Χρειάζεται ειλικρίνεια. Να παραδεχτεί τι τον βαραίνει, τι έχει τελειώσει, τι δεν αντέχει άλλο.

Η σιωπή αυτής της μέρας δεν πιέζει. Λειτουργεί σαν καθρέφτης.
Δεν σου λέει τι να κάνεις. Σου δείχνει πού βρίσκεσαι.

See Also

Η ζωή θέλει τρόπο και διάθεση

Ίσως αυτό να είναι αρκετό για αρχή.
Όχι να αλλάξεις τα πάντα.
Αλλά να σταθείς λίγο πιο κοντά στον εαυτό σου.

Η δεύτερη μέρα του χρόνου δεν είναι εντυπωσιακή.
Είναι όμως τίμια.
Και καμιά φορά, αυτή είναι η πιο κομψή αρχή.