Η εικόνα εντυπωσιάζει. Η γεύση μένει;

Τα τελευταία χρόνια παρατηρώ ότι η ζαχαροπλαστική αλλάζει σημαντικά, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Ζούμε σε μια εποχή με περισσότερες δυνατότητες από ποτέ. Έχουμε στη διάθεσή μας νέες τεχνικές, σύγχρονο εξοπλισμό, εύκολη πρόσβαση στη γνώση και μια τεράστια ποικιλία πρώτων υλών. Θα περίμενε κανείς ότι όλα αυτά θα οδηγούσαν σε μια συνεχή βελτίωση της ποιότητας, δίνοντάς μας παράλληλα την ευκαιρία να εξελίξουμε τη δουλειά μας και να δώσουμε νέα ζωή σε παραδοσιακές γεύσεις και συνταγές.

Κι όμως, πολλές φορές αισθάνομαι ότι η προσοχή έχει μετατοπιστεί από τη γεύση στην εικόνα. Τα έτοιμα μίγματα προσφέρουν ευκολία και ένα ομοιόμορφο αποτέλεσμα, τα έντονα χρώματα τραβούν το βλέμμα και οι περίτεχνες διακοσμήσεις κάνουν ένα γλυκό εντυπωσιακό στη φωτογραφία. Το Instagram έχει ενισχύσει αυτή την τάση, καθώς μια όμορφη εικόνα μπορεί να φτάσει μέσα σε λίγα λεπτά σε χιλιάδες ανθρώπους. Αναρωτιέμαι όμως πόσο συχνά δίνουμε την ίδια προσοχή σε αυτό που πραγματικά θα δοκιμάσει ο καταναλωτής.

Δεν έχω τίποτα εναντίον της εικόνας. Αντίθετα, αγαπώ την ομορφιά ενός γλυκού και πιστεύω ότι η αισθητική αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζαχαροπλαστικής. Θέλω όμως αυτή η ομορφιά να έχει και γευστικό περιεχόμενο. Πίσω από μια εντυπωσιακή εμφάνιση πρέπει να υπάρχει η ποιότητα της πρώτης ύλης, η σωστή τεχνική και, πάνω απ’ όλα, η προσωπικότητα του ανθρώπου που το δημιουργεί. Διαφορετικά, τι είναι αυτό που κάνει ένα γλυκό να ξεχωρίζει πραγματικά;

Για μένα, η τεχνική έχει αξία όταν αναδεικνύει το υλικό και κάνει την απόλαυση μεγαλύτερη. Δεν χρειάζεται να επιλέξουμε ανάμεσα στην παράδοση και την εξέλιξη. Οι δυνατότητες που έχουμε σήμερα είναι πολύτιμες και μπορούν να μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε καλύτερα γλυκά, αρκεί να μη χάνουμε την ουσία της δουλειάς μας μέσα στην προσπάθεια να εντυπωσιάσουμε.

Αυτός είναι ο προβληματισμός μου: αξιοποιούμε όσα μας προσφέρει η εποχή για να δημιουργούμε καλύτερα γλυκά ή κυρίως για να δημιουργούμε πιο εντυπωσιακές εικόνες; Το Instagram δεν μεταφέρει τη γεύση. Εμείς, όμως, οφείλουμε να τη βάζουμε πρώτα.

Σκέψεις του Στέλιου Παρλιάρου