Νίκος Ξυδάς: Πέρα από την Επιτυχία, η Τέχνη του να Παραμένεις Δημιουργικός
Υπάρχουν άνθρωποι που χτίζουν επιχειρήσεις και άνθρωποι που χτίζουν νοοτροπίες. Ο Νίκος Ξυδάς ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Ξεκινώντας σε μια περίοδο όπου το digital marketing βρισκόταν ακόμη στα πρώτα στάδια της εξέλιξής του στην Ελλάδα, δημιούργησε τη Humble με μια διαφορετική προσέγγιση: όχι ως μια ακόμη εταιρεία υπηρεσιών, αλλά ως έναν οργανισμό που βασίζεται στη δημιουργικότητα, την προσαρμοστικότητα και τη διαρκή εξέλιξη. Με τα χρόνια, η Humble εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα agencies της χώρας, συνεργαζόμενη με σημαντικά brands και αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα στον χώρο της επικοινωνίας.
Πίσω όμως από κάθε επαγγελματική διαδρομή υπάρχει μια πιο ενδιαφέρουσα ιστορία. Η ιστορία του ανθρώπου που καλείται να παίρνει αποφάσεις όταν δεν υπάρχουν βεβαιότητες. Που μαθαίνει να διαχειρίζεται την επιτυχία χωρίς να επαναπαύεται σε αυτήν. Που αναζητά νέες προκλήσεις όταν όλα δείχνουν να λειτουργούν σωστά.
Στη συζήτησή μας με τον Νίκο Ξυδά δεν περιοριζόμαστε στο επιχειρείν ή στο marketing. Μιλάμε για τη φιλοδοξία, τη δημιουργικότητα, την ηγεσία, την εξέλιξη και την προσωπική στάση απέναντι σε έναν κόσμο που αλλάζει με ολοένα και μεγαλύτερη ταχύτητα. Γιατί, τελικά, η πραγματική πρόκληση δεν είναι να φτάσεις στην κορυφή, αλλά να συνεχίσεις να εξελίσσεσαι όταν βρίσκεσαι ήδη εκεί.
- Αν έπρεπε να περιγράψετε τον εαυτό σας χωρίς να αναφέρετε ούτε τη Humble ούτε το επάγγελμά σας, ποιος θα ήταν ο Νίκος Ξυδάς;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση, και μάλιστα μου την κάνουν για πρώτη φορά!
Δεδομένου ότι μπήκα στην δουλειά από τα 19 μου περίπου χρόνια, και όλες μου οι έγνοιες, οι ελπίδες και οι επιδιώξεις περιστρέφονταν γύρω από τη δουλειά, θα έλεγα ότι εάν απαλείψεις την επαγγελματική μου ιδιότητα από την εξίσωση, θα μου είναι δύσκολο να περιγράψω τον εαυτό μου. Και αυτό, διότι πάντοτε, ανεξαρτήτως περιόδου, δραστηριότητας, στιγμής μέσα στην ημέρα, ένα μέρος του μυαλού μου είναι εκεί.
Νομίζω ότι, γενικά, η βασική μου επιδίωξη είναι να καταφέρω να “φτάσω” εκεί που μου επιτρέπεται, σε επίπεδο δυνατοτήτων και ευκαιριών που μου δόθηκαν. Όντας παράλληλα δίκαιος με άλλους τους ανθρώπους και ηθικός, βοηθώντας, όπου έχω τη δυνατότητα, έτσι ώστε να έχω στο τέλος ένα “θετικό” αποτύπωμα.
Πιστεύω ότι στο τέλος της ημέρας, αυτό που επιδιώκω είναι μια ήρεμη ζωή μαζί με τους ανθρώπους (και τα ζώα) που αγαπώ, με ασφάλεια, ηρεμία και υγεία. Και με τη δυνατότητα να κάνουμε επιλογές που μας ευχαριστούν.
- Ποια ήταν η πιο δύσκολη εσωτερική μάχη που χρειάστηκε να δώσετε καθώς η εταιρεία μεγάλωνε;
Πολλές και διαρκώς.
Στα “early 20s” μου ήταν η μάχη του “αξίζει αυτό που κάνω ή είναι αρπαχτή και έκανα λάθος που δεν ακολούθησα την συμβατική οδό του πανεπιστημίου, δουλειάς, κτλ”
Επίσης μέχρι και τα “early 30s” ήταν η μάχη του “είμαι ικανός και έχει νόημα αυτό που κάνω ή δεν είναι για εμένα, δεν το έχω;”
Νομίζω, τα περισσότερα θέματα που έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια να αντιμετωπίσω, είτε σε επίπεδο management, επιλογής και διαχείρισης ανθρώπων, τοποθέτησης στην αγορά, κτλ, είχαν σαν απαρχή, τις παραπάνω εσωτερικές διαμάχες.
- Υπάρχει κάποια πεποίθηση που είχατε στα 25 σας και σήμερα έχετε αναθεωρήσει πλήρως;
Βεβαίως και πολλές!
Η Βασική είχε να κάνει με την κατεύθυνση στη ζωή. Ήθελα να κάνω κάτι “μεγάλο”. Να καταφέρω, στο τέλος, να με θυμάται η ιστορία.
Να κατακτήσω τον κόσμο. Να πετύχω κάτι τεράστιας σημασίας.
Στην πορεία, προφανώς, αναθεώρησα.
Προτιμώ, να έχω μια αγαπημένη οικογένεια, καλούς ανθρώπους γύρω μου, υγεία, πολλά υιοθετημένα ζώα, και μια άνετη -χωρίς υπερβολές- ζωή.
Επίσης, σημαντικό insight, και “αποκαλυπτική” για εμένα αναθεώρηση των πιστεύω μου ήταν η κατάρριψη της πεποίθησης που είχα μέχρι πριν λίγα χρόνια ότι “κανείς δεν θα βγει από τον δρόμο του για να βλάψει κάποιον άλλο, ειδικά εάν δεν έχει να κερδίσει κάτι από αυτό”.
Αυτό, καταρρίφθηκε πανηγυρικά, αφού κατάλαβα ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο.
- Σε έναν κόσμο που επιβραβεύει την ταχύτητα, πώς προστατεύετε τον χρόνο που χρειάζεται η δημιουργική σκέψη;
Νομίζω ότι η δικλείδα ασφαλείας είναι η ποιότητα της δουλειάς και το αποτέλεσμα.
Όλο το παιχνίδι είναι στην εμπειρία, να γνωρίζεις δηλαδή πότε έχει περισσότερο νόημα η ταχύτητα και πότε η ποιότητα.
- Πότε αισθανθήκατε για πρώτη φορά ότι η ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους της ομάδας σας ήταν μεγαλύτερη από την ευθύνη απέναντι στην ίδια την επιχείρηση;
Από την πρώτη στιγμή που σταμάτησα να είμαι “μόνος” στην εταιρεία, και συνεργάστηκα με ανθρώπους, από τον πρώτο εργαζόμενο που προσέλαβα, ένιωσα την ευθύνη.
Για εμένα είναι 2 τα συναισθήματα που επικρατούν: ευθύνη ως προς τις υποχρεώσεις της επιχείρησης απέναντι τους, και δεν αναφέρομαι μόνο στις τυπικές, και ευγνωμοσύνη για εκείνους που έμπρακτα και συνειδητά επιλέγουν να “επενδύσουν” στην εταιρεία μου και την βιώνουν ως “δική” τους. Σε εκείνους συγκεκριμένα η ευθύνη και η ευγνωμοσύνη πολλαπλασιάζονται εκθετικά.
- Ποια είναι η μεγαλύτερη παρανόηση που πιστεύετε ότι υπάρχει γύρω από την έννοια της επιτυχίας;
Ίσως το ότι η επιτυχία υπερτερεί των μέσων για την επιτυχία.
Το ότι “πέτυχα” αυτομάτως αναιρεί το ότι δεν φέρθηκα σωστά σε άλλους.
Βλέπω καθημερινά παραδείγματα, όπου η έλλειψη ηθικής θεωρείται από ορισμένους ως “ανταγωνιστικό πλεονέκτημα” στον δρόμο προς την επιτυχία.
- Αν μπορούσατε να αφαιρέσετε ένα χαρακτηριστικό από τη σύγχρονη επιχειρηματική κουλτούρα, ποιο θα ήταν;
Τον ναρκισσισμό.
- Πιστεύετε ότι η φιλοδοξία έχει όρια ή είναι κάτι που συνεχώς μεταμορφώνεται όσο εξελισσόμαστε;
Νομίζω ότι σαν άνθρωποι δεν σταματάμε να επιθυμούμε να κατακτήσουμε νέες κορυφές, εφόσον βέβαια είμαστε υγιείς και χωρίς στεναχώριες.
- Ποιο είναι το στοιχείο που ξεχωρίζει έναν πραγματικά δημιουργικό άνθρωπο από κάποιον που απλώς ακολουθεί τις τάσεις της εποχής;
Όλοι είμαστε δημιουργικοί. Προφανώς, δεν το έχουμε εξασκήσει όλοι το ίδιο, ούτε έχουμε το ίδιο δημιουργικό ταλέντο, αλλά όλοι το έχουμε μέσα μας.
Στην ερώτησή σας, θα έλεγα, ότι για εμένα, ο “πραγματικά” δημιουργικός είναι εκείνος που μπορεί να φέρει λύσεις και ουσιαστικό αποτέλεσμα, κοιτώντας, εκεί που δεν θα έβλεπαν οι περισσότεροι.
- Όταν κοιτάξετε πίσω σε είκοσι χρόνια από σήμερα, ποιο θα θέλατε να είναι το σημαντικότερο αποτύπωμα που αφήσατε ως άνθρωπος και όχι ως επιχειρηματίας;
Να έχω βοηθήσει -ουσιαστικά- άλλους ανθρώπους. Να έχω ένα θετικό αποτύπωμα στην διαδρομή μου.
Οι πιο ενδιαφέρουσες διαδρομές δεν είναι εκείνες που μετριούνται μόνο με επιτεύγματα, αλλά εκείνες που διατηρούν ζωντανή τη διάθεση για δημιουργία.
Ευχαριστούμε θερμά τον Νίκο Ξυδά για τη συζήτηση, την ειλικρίνεια και τη γενναιοδωρία με την οποία μοιράστηκε τις σκέψεις και τις εμπειρίες του με τους αναγνώστες του MenStatus.
Του ευχόμαστε να συνεχίσει να δημιουργεί με το ίδιο πάθος και την ίδια συνέπεια.
T.P.